Emocje powodowane przez uzależnienia
Lęk, smutek, wstyd, nuda – jakie emocje najczęściej stoją za uzależnieniami i dlaczego praca nad nimi jest kluczem do skutecznej terapii? Sprawdź, jak emocje wpływają na powstawanie i leczenie uzależnień.
Lęk, smutek, wstyd, nuda – jakie emocje najczęściej stoją za uzależnieniami i dlaczego praca nad nimi jest kluczem do skutecznej terapii? Sprawdź, jak emocje wpływają na powstawanie i leczenie uzależnień.

Uzależnienia stanowią jedno z najpoważniejszych zjawisk społecznych i zdrowotnych współczesnego świata. W literaturze naukowej uznaje się je za chorobę o charakterze biopsychospołecznym, wynikającą ze współdziałania czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych (Woronowicz, 2019). Nie są one wyłącznie efektem działania substancji psychoaktywnych, lecz również sposobem reagowania jednostki na emocje, stres i sytuacje życiowe.
Uzależnienia to złożony zespół zjawisk psychicznych, fizjologicznych i społecznych, wynikających z interakcji między człowiekiem a substancją lub określonym zachowaniem. Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO, 2019), uzależnienie to stan, w którym jednostka doświadcza przymusu ciągłego lub okresowego używania substancji w celu osiągnięcia pożądanego efektu psychicznego lub uniknięcia dyskomfortu związanego z jej brakiem.
Emocje są złożonymi stanami psychofizjologicznymi, które pełnią kluczową rolę w procesach poznawczych, motywacyjnych i społecznych. Pełnią one funkcję informacyjną (informują o znaczeniu zdarzeń), motywacyjną (mobilizują do działania) oraz regulacyjną (wpływają na zachowania adaptacyjne).
Regulacja emocji stanowi podstawowy mechanizm adaptacyjny człowieka. Osoby z trudnościami w tym zakresie są bardziej podatne na zachowania kompulsywne i destrukcyjne. Zaburzenia regulacji emocjonalnej przejawiają się m.in. w nieumiejętności rozpoznawania emocji (aleksytimia), tłumieniu ich lub reagowaniu w sposób impulsywny (Gratz & Roemer, 2004).
Wśród emocji odgrywających szczególną rolę w rozwoju uzależnień wyróżnia się:
Lęk – jest jednym z najczęściej wymienianych czynników ryzyka.
Smutek i depresyjność – osoby doświadczające chronicznego smutku często wykorzystują alkohol lub inne substancje jako sposób poprawy nastroju.
Złość i frustracja – brak umiejętności konstruktywnego wyrażania złości prowadzi do sięgania po używki jako formy odreagowania.
Wstyd i poczucie winy – emocje te nasilają się w późniejszych etapach uzależnienia.
Nuda i pustka emocjonalna – szczególnie istotne w uzależnieniach behawioralnych.
Choć negatywne emocje dominują w mechanizmie uzależnienia, również emocje pozytywne odgrywają istotną rolę. Substancje psychoaktywne aktywują układ nagrody w mózgu, wywołując przyjemność i euforię. Ten stan jest zapamiętywany przez mózg jako korzystny i pożądany, co prowadzi do powtarzania zachowań, które go wywołały (Volkow & Koob, 2015).
Nowoczesne podejścia terapeutyczne coraz częściej koncentrują się na pracy z emocjami jako kluczowym elementem leczenia uzależnień. Terapia poznawczo-behawioralna, terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) czy terapia schematów uczą pacjentów rozpoznawania, akceptacji i konstruktywnego wyrażania emocji (Linehan, 2015).
Emocje odgrywają centralną rolę w powstawaniu, przebiegu i leczeniu uzależnień. Skuteczna profilaktyka i terapia uzależnień wymaga zatem nie tylko ograniczania kontaktu z substancją, lecz przede wszystkim pracy nad emocjami, zwiększania samoświadomości emocjonalnej i uczenia adaptacyjnych strategii radzenia sobie ze stresem.
Twoje źródło wiedzy, narzędzi i porad dotyczących zdrowia psychicznego.